LXXIV
დრო
აზიის დაშლილი თმის შავი გიშერისმსუბუქი ტალღები და ლურჯა ცხენები!შენ მხოლოდ მარადი სიმაღლე გიშველის,როს შუქად მშობლიურ ცას შეეშენები.
სარკეთა სახეებს სანთლები მოედოდა შვენის რუსთაველს შირაზის ვარდები;სიმღერის მხურვალე დრო არის, პოეტო,თუ ასე წარმართი გზით წარემართები.