შენი სადღეგრძელო

კაფეში შევალ სრულიად მარტოდა ორს ავივსებ სასმელით ჭიქას,ერთი შენია (უნდა ვიდარდოასეც და ისეც, აქაც და იქაც).

შენს სადღეგრძელოს ჩუმად ჩამძახებსჭიანურები, ვსვამ: ალავერდი!მაგრამ შენს ჭიქას ხელს არვინ ახებს,პასუხს არ მაძლევს ხმათა ხავერდი.

და გაფითრებულ სარკეში მცურავსეს მწუხარება ვინ დამიფასოს?მე გეუბნები ასე სამდურავს,მაგრამ შენ მაინც არ მაძლევ პასუხს.