XIV
გრადაცია
ფარულ ტკივილების ბაღი დაბურულიასეთ გრადაციით მიდის ფრთაზვიადი:ღამე - მარტოობის მტევნით დახურული,ფარდა - იდუმალი, სარკე - იშვიათი.
ღამე უცხოეთში უნდა გამეთია,როცა აზიიდან მოდის განათება -ათას საუკუნის მთელი ტრაგედიამოსდევს მოგონებას, როგორც ანათემა.
ხმალში გაწვევაზე ფიქრო უმიზეზო,შენზე ოცნებასაც ვიცი - რა დავარქვა!სანთლით იფოთლება ჩვენი ჩუმი ეზო...გასწი! მიმაქანებს თვალთა გადაკარგვა!