ალვები თოვლში

დაათრობს მთვარე თოვლიან ალვებსივლისისფერი ყინვის თასებით!სითეთრე შვენის მაღალ მწერვალებს,ვით სასძლოს ფარჩა და ალმასები.მოკრიალებულ ჰაერში ოდესგულცივად ბრწყინავს ფარჩა ნათელი,ოჰ, ნეტავი არ შეირხეოდესგადაზნექილი სიზმრების წელი!მკრთალი ვარდები დაცვივა ხელებს,ჩამოიშლება შუქი - პირ-ბადედა უცნობ ღამის შორ საკურთხეველსუნდა ვუხმობდე განთიადამდე.სდგას გაყინულთა ოცნებათ კრება:მთა თეთრი, როგორც მაღალი რაში...და უჩვევ ნათელს ეალერსებაჩვეულ სიცივის მძინარებაში.