გალაკტიონიCrâne aux fleurs artistiques

LXXXI

ხელები

საყვარელ ხელებს შეშლილივით დავეწაფები,ბროლის თითები, მზისგან სავსე ალისფერ ღვინით,მე დამათრობენ:გავეგები,გავენაბები!პოემას უვრცესსდაერქმევა:ალვა და სურო.იქ შორეული მხარეებიუნდა გამეფდეს!ოჰ!ეს იქნება აღტაცება ჩემი ნამდვილი,რომელიც დათვლის შენს თითებზედამსხვრეულ ბეჭდებს.