მარიამ ანტუანეტა

შორეული ქალის ეშხიმოვა... მაგრამ როდის?სიყვარული სასახლეშიმხოლოდ ერთხელ მოდის!

ასეთია ნაზი ბედი,ბედი რჩეულ ფერის:სიცოცხლეში თეთრი გედიმხოლოდ ერთხელ მღერის!

ყვავილები უხვად არისდენდის... მეფე მონის.ქარში ათრობს არემარესოხვრა ტრიანონის.

და ლანდებად თეთრ სარკეზეჩნდება სახე-მკრთალიშუაზელი, ესტარგეზიდა თვით დედოფალი.

ზრდილი, ნაზი და მეფური,ჩემი ძველისძველილექსი არის უნებურისიზმრით შემმოსველი.

მხოლოდ თეთრი შადრევნებითმე ვერსალის ბროლი,მაცდურ თვალის გადევნებითმტანჯავს მსუბუქ-მქროლი.

დედოფალო! ლურჯა რაშიმიქრის საშიშ-ჩქარიდა ბილიკთა ლურჯ ქვიშაშიმიაქვს მძაფრი ქარი!

მიქრის დალალგადაყრილიდოვინ, დოვენ, დოვლი:თოვლი, ფიფქი და აპრილი,ვარდისფერი თოვლი.