მე მოვალ

ძვირფასო, ძვირფასო, ბედი კლავს ჩემს სხეულს,თვალებში ყორნების მქენჯნიან კლანჭები.ამირანს მიჯაჭვულს და მგოსანს წაქცეულსვიღაც ფრთებს მიკვეცავს... ეჰა, ვიტანჯები!

ამაოდ მომესმის დედოფალთ გროვიდანძახილი უცნობი. მსუბუქი ცისმარი:„მე მოვალ და მრავალ ყვავილებს მოვიტან,მე მოვალ, მე მოვალ, მე მოვალ - სიზმარი!“